olhayat

3 Haziran 63… 3 Haziran 2009…
Nâzım Hikmet’in 46. ölüm yıldönümü anısına sevgi ve minnettarlıkla…

Gürül Gürül Akan Bir Nehir: Nâzım Hikmet / Murat Özhan

İki şey var ancak ölümle unutulur
Anamızın yüzüyle şehrimizin yüzü

Nâzım Hikmet’i, Türkiye’nin ve tüm insanlığın şairini, sonsuzluğa uğurlayışımızın 46.yıldönümünde bir kez daha özlemle anıyoruz.

Mücadele adamı, yürek işçisi, çile insanı tanımlama ve nitelemelerini omuzlarında büyük bir onurla taşıyan Nâzım Hikmet, davasına canı gönülden inanmış, bu uğurda 15 yılı aşkın hapis yatmış iliklerine kadar Marksist bir şairdi.

Louis Aragon’un pratikle kuramın devamlı yüzleştirilmesi ilkesine sonuna kadar bağlı kalmanın koşullarını yaratarak her daim, her an hem kendi yaşamını hem de sanatını tartmıştır o.

Halk şiirinden Divan Edebiyatı’na kadar edebi geleneğimizi oldukça iyi özümleyen Nâzım Hikmet, “Karanlıkta Kar Yağıyor” şiiri ile de kendi poetikasını, sanat anlayışını adeta göz önüne serer.

Öleni her anma edimi, onu ananların yüreklerinde katıksızca yaşadığının kanıtıdır aslında. Bu, ölenin arkasından ahlanıp vahlanmak demek değildir kesinlikle.. Hele hele insanlık namına değerler üretmiş bir sanatçı ise ölen, bilakis onun düşünce, duygu birikiminin, eserlerinin sahiplenilmesi ve her fırsatta, her ortamda tanıtılması, anımsatılması ve aktarılması işidir biraz da her anış.. Zaten “Güneşi İçenlerin Türküsü”nde

Ölenler
döğüşerek öldüler;
güneşe gömüldüler.
Vaktimiz yok onların matemini tutmaya!

derken, ölenlerin ardından ölene karşı devrimci bir tutum takınmaz mı sevgili Nâzım?

O, dünyayı salt kuru bir anlama çabasında olmadan, değiştirmeyi mücadelesinin odağına almış ve dünyayı değiştirme şiarını da sanat anlayışına, politik görüşlerine ve yaşama biçimine dur durak bilmeden yansıtmış, gürül gürül akan bir nehirdir.

O nehir, dünya tersine de dönse akmaya devam edecek…

Bugün 1 kez okundu. Son okunma tarihi, 11 February 2012