Kemal Özer Aramızdan Ayrıldı / Murat Özhan
Kemal Özer Aramızdan Ayrıldı / Murat Özhan
Sivas toplu kıyımıyla ilgili bir anma yazısı kaleme alırken RSS’me bir ileti düştü: “Şair Kemal Özer yaşama veda etti.” Aklıma, Hasan Hüseyin’in “uy anam anam/haziran’da ölmek zor!” dizeleri apansız düşüverdi, yandı ciğerimin bir köşesi.
Güzel yurdum, güzel bir şiir emekçisini daha kaybetti. Toplumcu gerçekçi şiirin damarlarından biri idi Kemal Özer. Yakınlarına ve sevenlerine taziyelerimi sunuyorum. Acıları, acımdır.
Yazın ortasındaki bu sarı sıcakta, yürekleri üşüten bu sonbahar hüznü nedir? Ağaçların sararmış yapraklarını usul usul dökmesi gibi, yaşam da, ona anlam verenlerini bir bir yitiriyor. Tek farkla ki, doğa, her yıl kendini yenilerken, ağaçlar tomurcuklanıp yaprak yaprak şenlenirken, insan bir daha dönmemek üzere sonsuzluğa akıp gidiyor. Tek tesellimiz ise, yitirdiklerimizin arkada bıraktıkları eserleri.
Onu, “Baç” adlı şiiri ile uğurlamak istiyorum…
Baç*
sevişen biz değiliz sanki göz kapakları
sanki ilk aydınlıkta bırakıp gidenlerin
aramızda yer alan adını o gölgenin
silemez hiçbir şafak sevişme sonraları
sanki atılan kurşun bizi bulur gecede
bize büyür ormanı o uzuyan çanların
sanki biz yan yanayız aramızda o yangın
o bir daha yakılan sorumsuz gövdemize
en büyük yalnızlığı göz göze gelmemizin
o her eğilişimde dünyamızın bir yeri
bırakılmaz bir yeri bırakıp gitmek için
ne kadar geciktirsek sanki o kadar erken
ne kadar geciktirsek bir şeyin eksilmesi
yarım kalan bir güneş sanki biz öpüşürken
(Ölü Bir Yaz)
Kemal Özer
*Cumhuriyetten Günümüze Türk Şiiri Antolojisi, 3.Cilt, Abdullah Özkan – Refik Durbaş, Boyut Dosya Yayınları, 1999, İstanbul
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012
acınızı paylaşıyorum gönülden
evet Murat bende katılıyorum bu yürek acısına. özellikle bu gün 2 temmuz’da onun şiiriyle veda ediyorum onun o güzel hatırasına
“Zamanı değil susmanın!
Göreceksin nice çiçeklerin dirildiğini, nice korkuların
dağıldığını yüzlerden;
gelip de bir kavşağa dirençsiz mi kalmışlar,
güç katacak nice insana boşalınca dudaklarının arasından,
göğsünün içinde tuttuğun hava.
Yükle o soluğu ey suskun!
Geliştir sınırlarını, varacağı yönleri genişlet, büyüt yeni
bir gökyüzü kadar.
Döndüreceği yeni kanatlar eklensin değirmenlere, yeni yataklar bulunsun ırmakların akacağı,
yeni dallar yaratsın kavgadaki ağaç,
kırdaki bekleyiş yeni anlamlar edinsin.
Kemal Özer
yazılarından birinde Filistin’den Mourid Banghouti’nin evde ölebilmeyi güzelleyen şiirini anımsamış,anımsatmıştır bizlere:
“(…)Ölmek güzel
yanağımızın altında kaldırım değil,beyaz bir yastık,
(…)dünyayı olduğu gibi bırakıp,
bir gün bir başkası değiştirir diye umarak..”
“temmuz için yaralı semah” koymuştu adını kitabının..en yaralı semahı kendi gidişiyle bize söyleyeceğini bilir gibi.