“(…)Ölmek güzel

yanağımızın altında kaldırım değil,beyaz bir yastık,

(…)dünyayı olduğu gibi bırakıp,

bir gün bir başkası değiştirir diye umarak..”

“temmuz için yaralı semah” koymuştu adını kitabının..en yaralı semahı kendi gidişiyle bize söyleyeceğini bilir gibi.

“Zamanı değil susmanın!
Göreceksin nice çiçeklerin dirildiğini, nice korkuların
dağıldığını yüzlerden;
gelip de bir kavşağa dirençsiz mi kalmışlar,
güç katacak nice insana boşalınca dudaklarının arasından,
göğsünün içinde tuttuğun hava.

Yükle o soluğu ey suskun!
Geliştir sınırlarını, varacağı yönleri genişlet, büyüt yeni
bir gökyüzü kadar.
Döndüreceği yeni kanatlar eklensin değirmenlere, yeni yataklar bulunsun ırmakların akacağı,
yeni dallar yaratsın kavgadaki ağaç,
kırdaki bekleyiş yeni anlamlar edinsin.

Kemal Özer