olhayat

3 Haziran 63… 3 Haziran 2009…
Nâzım Hikmet’in 46. Ölüm Yıldönümü Anısına Sevgi ve Minnettarlıkla…

Nâzım Hikmet ve Pablo Neruda’ya Dair Bir Enstantane

topraktan, ateşten ve demirden
hayatı yaratanların
şairiyim ben.

Radi Fiş(1), Nâzım Hikmet’in Pablo Neruda ile ilk kez 1951 yılında Berlin Gençlik Festivali’nde tanıştıklarını, Nâzım’ın da Pablo Neruda’nın şiirlerini bizzat onun ağzından dinleyeceğini aktardıktan şöyle devam eder:

Berlin’in bir avlusunda, güneşten yanan bir asfalt üzerinde Latin Amerika ile İspanya delegeleri toplanacaktır; öğrenciler, işçiler ve köylüler. Onların şairlerini nasıl dinlediklerini görünce- dünyaya(2) her şeyi unutarak, bazen yumruklarını sıkarak, bazen gülümseyerek, hayret ederek, bazen koca sombreroların altında ateş gibi yanan kara gözlerinden gözyaşını silerek- o da Neruda ile iftihar edecektir, Neruda’nın kendisiyle iftihar ettiği gibi.

İkisi de zor bir üslupla yazıyordu; fakat en saf, şiir sanatında hiçbir yön bilmeyen insanlar kolaylıkla anlıyordu onları. Okyanusun ayrı sahillerinde oturdukları halde, Pablo, Nazım’ın çok yakın arkadaşı olacaktır. Her ikisi milletlerinin sevinç ve kederlerini diğer milletlerin sevinç ve kederlerinden ayırmıyorlardı. Her ikisi de aynı kudretle hem devrin büyük mitlerinden hem de bir insan kalbinin aşk ıstırabından bahsediyordu. Her ikisi de dünyayı mutlak maddiliği içinde duyardı; bütün hacmi ile, bütün kokuları ile…
—
(1)Radi Fiş, Nâzım’ın Çilesi, sf.426, Alev Yayınevi, Mart 1995, İstanbul
(2)Yazar, burada “dünyaya” yerine, “dünyada” dese, cümle daha derli toplu olurdu.(Murat Özhan)

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012