olhayat

Her Şeye Rağmen Sanat, Yine Sanat / A. Murat Özhan

Zaman, insana verilmiş en değerli hazinedir. Bu nedenle, zamanı iyi kullanmak, zamanın yönetiminde tasarrufu elden bırakmamak gerekli.   

Biz insanlar, ne yazık ki yaşamımızı bir yandan geçmişin her daim yerli yersiz yad edilerek övülmesi ile geçirirken öte yandan da henüz gerçekleşmemiş bir gelecek tasası ile devam ettirme çabasında olduğumuzdan içinde bulunduğumuz anı kaygısızca, doyasıya değerlendiremiyoruz. Bundan ötürü, salt sanat konusuna değil sevgilerimize (sevgi sunmaklarımıza), yaşanan olumsuzluklara (ileriki bir zamanda nasıl olsa düzelir anlayışıyla) bile hep bir “erteleme mantığı” ile yaklaştık / yaklaşıyoruz.

Değerlerimize yaşarken hak ettikleri yeri vermek, günümüz içre çıkar ilişkilerinin en yoğun yaşandığı dünyamızda epeyce zor.

Kültürümüzün bilinçli bir şekilde her türlü yozlaştırılmaya ve beyinlere milyonlarca şok zerk edilmeye çalışıldığı bir dönemde, halkımızın gerçek kültür hazinesinin ortaya çıkarılması ve tanıtılması yanında, yazar ve şairlerce topluma nitelikli ürünler sunulması önemli bir konudur. Bu anlamda, kuşkusuz ki sanatçılara, gerçek sanatçılara büyük iş düşüyor. Onların, bunu layıkıyla yerine getirdiklerini düşünüyorum. Zaten her türlü güçlüğe, yaşanan bunca olumsuzluklara rağmen alın terini ortaya koyanları (Şu da acı ama gerçek ki, sermaye kitle iletişim araçlarının izin verdiği ölçüde…), halk bağrına basarak takdir ediyor ve yaşatıyor.

Blogda, bloğun yayın amacına koşut, ağırlıklı olarak şiir ve şairine dair vurgularım yer alıyor. Zira amacım, emeğe, yaratıcı insana ve emek tarihine bakışı, şiirsel atmosferdeki bu çalışmayla takip edenlere verebilmektir. Bu çalışma; aynı zamanda, yapıtları yaratan şairleri hatırlayarak / hatırlatarak onlara karşı vefa borcumuzu ödemeyi bir boyun borcu sayarken öte yandan yeni yetişen kuşaklara bu şairleri ve eserlerini tanıtmak işlevini de bir bakıma yerine getirme iddiasındadır.

Aynı temenniler sanıyorum müzik için de geçerlidir. Müziğin evrensel dili, tartışmaya yer bırakmayacak kertede, ruhları kuşatmaya fazlasıyla muktedir.

21 Mart Dünya Şiir Günü vesilesiyle 2012 Bildirisini yazan Sennur Sezer, “Şiir, çağının seslerinin yankısını taşır: Kahkahalar, çığlıklar, ıslıklar… Aşk şarkılarına marşlar karışır, ağıtlara çocuk sesleri. Çok sesli bir korodur şiir, bir orkestra.” derken, aslında bir benzetme yapmıştır ama şiir ve müziğin müthiş ortaklığını ilan eder bir bakıma. Kim bilir, belki de şiir, bu hayhuyun içinde farkına varamadığımız yaşamın özsuyudur.

Çünkü şiir, yüreğe dokunur…

Yürüyelim…

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 18 May 2013