olhayat

Murat ÖZHAN

KÜLTÜR-SANATÇI BAĞLAMINDA YERELDEN EVRENSELE UZANMAK

Bizim gibi ülkelerde sanatçı olabilmek,sanatçı duyarlılığıyla hareket edebilmek hiç de kolay değil.Çünkü sanatçı dürüstlük,sorumluluk bilinci,halkın yanında olma,haksızlıklara karşı sesini çıkarma,insanlara ve doğaya sevgi saygıyla yaklaşma gibi öz nitelikleri bağrında bulundurur.Bu temel nitelikler aynı zamanda bir aydın tavrıdır da.Hele hele günümüz dünyasının birkaç günde pıtrak gibi çıkıveren “sanatçı” müsveddeleri ürettiğini göz önüne getirirsek daha bir somutlaşır zihnimizde “sanatçı olabilmek kolay değil.” yargısı.

Kuşkusuz ki bu pompalamada,kitle iletişim araçları hizmette sınır tanımıyor.Bu işleyişte, “Medya,halkın afyonudur.” işlevini yerine getiriyor dense yeridir diye düşünüyorum.Gününü gün eden,nerede akşam orada sabah,vur patlasın çal oynasın zihniyetiyle hareket edenler sanatçı payesini almayı hak edebilirler mi acaba?Bilmezler mi ki bu yönlü sanat adına ortaya çıkanların ömrü, sabun köpüğü gibidir.Tez zamanda unutulup giderler.Ne var ki yerleri hemencecik doldurulur malum medya tarafından.Adına popüler kültür denilen ve tamamıyla tüketimi körüklemeye endeksli bir zeminin ve zihniyetin yaratılması yönünde özel bir çaba sarf edildi,bundan sonra da sarf edilecek.

Her gün neredeyse onlarcası ortaya çıkan bu “sanatçı” tayfası,icra ettikleri sanatın inceliklerini,yolunu yordamını bilmedikleri gibi doğallıkla bağlı oldukları köklerinden yani geleneklerinden de bir kopuş yaşamakta ve kültürlerine yabancılaşmaktadır.

Marka kültürüyle yatıp kalkan,bencillikten bir hayli nasibini almış,kendi haklarını aramaktan aciz,diline ve kültürüne yabancılaşmış kuşaklar yetiştiriyoruz ne yazık ki.

Tüm bunlara rağmen gerçek sanatçılar da “öte yanda” dimdik ayakta durmaktadır.Yaşamı estetik açıdan görüp gerçekliği yeniden üretirler onlar.Sanatın hangi dalıyla uğraşıyor olursa olsun sanatçılar,var ettikleri eserleri ile var olurlar.Bu var oluş,bir bakıma sonsuzluğa doğru bir yol alıştır aynı zamanda.Başka bir deyişle, sanatçı öldükten sonra bile,geride bıraktığı eserleri vesilesiyle sonsuza kadar yaşayacaktır aslında.İşte onları ölümsüz kılan da budur.Yunus Emre yüz yıllardır zamanın o yok edici,yıpratıcı etkisine maruz kalmadan bugünlere nasıl gelebilmiştir? sorusu üzerine biraz kafa yoralım lütfen. Bunun yanı sıra,sanatla uğraşanların hep kendine özgülük aşkıyla yanıp tutuştukları da bilinen bir gerçektir. “Kendileri olabildiği” ölçüde hazza,başarıya adım adım yaklaştıklarının bilincindedirler.Bundan dolayı da sürekli bir arayış ve yenilik peşindedirler.Kimi sanatçı notalarla veya sözcüklerle düzenlemeler yaparak eserler yaratırken kimileri de mermeri,taşı yontarak yahut tuvalin üzerine fırça darbeleriyle duygu ve düşüncelerini sergileme yolunu seçer.

İfade tarzı açısından hangi yolu seçerse seçsin,yerelden evrensele uzanmayı kafasına koymuş bir sanatçının başarıyı yakalaması büyük olasılıkla mümkün ..

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 09 September 2010