olhayat

Murat ÖZHAN

Gülten Akın’ın yazdığı “Deli Kızın Türküsü” adlı şiirin bestelenmiş halini Sezen Aksu’dan dinlerken epeydir kafamı meşgul eden ve aynı zamanda beni cezbeden bir konu üzerine kafamda şimşekler çaktı: “bestenmiş şiirler”.

Müziği salt dinlemekten zevk alan biri olarak ; şiirlerin,bestelenmek amacıyla yazılan sözlere kıyasla notaya geçirilmesinin her nedense daha zor olduğunu düşünüyorum.Asıl değinmek istediğim ise,müziğin dilinin kuşatıcılığı.İnsanların günlük yaşamlarında istemeden de olsa daha fazla haşır neşir oldukları bir alan müzik.Bir kafeye gidip oturduğunuzda,müzik zevkinize uygun çalan bir ezgi,sizde daha farklı bir duygusal art alan yaratır yahut evde herhangi bir işte çalışırken dinlediğiniz müzik yorgunluğunuzu alıverir.

Anlamsızlığın,anlam;zırvalıkların sanat haline getirilmeye çalışıldığı günümüz dünyasında müzik,bir nebze de olsa şiiri sevdirmek,nitelikli eserlerle genç kuşakları buluşturmak amacıyla oldukça etkili bir araç haline getirilebilir.Araç diyorum çünkü,eninde sonunda sanat,teknoloji,eğitim vb. yaşamın tümünü kapsayan etkinlikler,insana dair ve insan içindir.İnsanlığın her daim geliştirilmesine hizmet etmelidir.

Yaşamlarımızın alt üst oluşlarını sessizce ve boyun eğmişçesine seyrederken,insan olmaklığımızın kıyılarında çok ciddi sıkıntılar yaşarken,müzik ve şiir,bu açık yaralara neden bir parça merhem olmasın?

Daha ileri bir tarihte bestelenmiş şiirleri derlemeyi umarken;

“Yitirmeli büyük yolların birinde ne varsa

Böcekler gibi başlamalı yeniden”

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012