olhayat

Biz insanlar,ne yazık ki yaşamımızı bir yandan geçmişin her daim “yerli yersiz” yad edilerek övülmesi ile geçirirken öte yandan da henüz gerçekleşmemiş bir gelecek tasası ile devam ettirme çabasında olduğumuzdan içinde bulunduğumuz anı kaygısızca,doyasıya değerlendiremiyoruz.Bundan ötürü, salt sanat konusuna değil sevgilerimize(sevgi sunmaklarımıza) ,yaşanan olumsuzluklara(ileriki bir zamanda nasıl olsa düzelir anlayışıyla)bile hep bir “erteleme mantığı” ile yaklaşmıyor muyuz?

Aslında değerlerimize yaşarken hak ettikleri yeri vermek,günümüz içre çıkar ilişkilerinin en yoğun yaşandığı dünyamızda epeyce zor.

Kültürümüzün bilinçli bir şekilde her türlü yozlaştırılmaya çalışıldığı bir dönemde ,halkımızın gerçek kültür hazinesinin ortaya çıkarılması ve tanıtılmasında,kuşkusuz ki sanatçılara büyük iş düşüyor.Onlar bunu layıkıyla yerine getiriyorlar.Zaten her türlü güçlüğe,yaşanan bunca olumsuzluklara rağmen alın terini ortaya koyanları (Şu da acı ama gerçek ki,sermaye kitle iletişim araçlarının izin verdiği ölçüde…),halk bağrına basarak takdir ediyor ve yaşatıyor.

Her türlü yozlaşma ve yozlaştırma içeriklerinden uzak durmak ve yaşamı ertelememek,insan olmaklığımıza bir adım daha yaklaşmak demektir.Yoksa ertelemek,öldürür..

YAŞAMA SEVİNCİ

Bütün güzel kadınlarını bu dünyanın
sevdim, diyebildiğim zaman
Bütün kentlerini gezdim, denizlerine girdim
Ve artık bir tek taş kalmadı tanımadığım,
bir tek yüz, bir tek yer adı
Söylenecek bütün sözleri dinledim ve söyledim
bütün söyleyeceklerimi
Acının bütün uçurumlarına indim ve çıktım
sevincin bütün dağlarına
Bütün çiçekleri kokladım ve kopardım
bütün meyvaları dallarından
Islanmadığım yağmur, savrulmadığım yel
kalmadı…

Bütün haklı kavgalarında bu dünyanın
dövüştüm diyebildiğim zaman
Okudum bütün kitapları, bütün şiirleri yazdım
Ve topladım bütün dillerin en güzel sözlerini,
sıraladım tek bir sözlükte
Bütün mayınları, bütün dikenli telleri
ayıkladım sınırlardan
Ve bir tek zorba çıkamadı önüme.
Bu dünyada acı çeken tek bir insan yoktur,
diyebildiğim zaman
İşte o zaman ölebilirim.

Toprağımda bir çığlık olur da büyür
yaşama sevincim…

Ahmet Erhan

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012