Mahmut Derviş, Üstümüze Kapanıyor Dünya
Üstümüze Kapanıyor Dünya
Üstümüze kapanıyor dünya
Son boğaza gelene değin
Ve koparıyoruz uzuvlarımızı, geçebilmek için.
Unufak ediyor bizi dünya
Tanesi olaydık bi’,
Ölebileydik ve doğabileydik yeniden.
Anamız olaydı dünya,
Sevecen davranaydı bize.
Resim olaydık kayalarda
Düşlerimize, taşımak için ayna diye.
Gördük yüzlerini, savuracakların,
Çocuklarımızı, penceresinden bu son barınağın.
Aynalar asacak yıldızımız.
Nereye gitmeliyiz son sınırdan sonra?
Ner’de uyumalı bitkiler, son soluklarından sonra?
Kızıl buharla yazacağız adlarımızı.
Keseceğiz elini şarkının, etimizle bitecek olan.
Öleceğiz burada, burada son boğazda.
Burada ve burada yetiştirecek kanımız, bir zeytin ağacını.
Mahmut Derviş
İngilizceden çeviren: Ulaş Başar Gezgin
Görsel,http://www.mahmouddarwish.com//english/Poetry.htm
Bugün 3 kez okundu. Son okunma tarihi, 11 February 2012
Çok güzel bir şiiri paylaşmışsın yine murat, teşekkürler.
Mahmut Derviş her şiirinde olduğu gibi bu şiirde de ne güzel anlatmış… Şu zamanı bile…
Zaten gerçek sanatçıların en önemli özelliği bu olsa gerek… Yazdıklarının her zaman geçerliliğini koruması ve hiç eski olmaması…
“Nereye gitmeliyiz son sınırdan sonra”
Evet ölüyoruz insafsız bu insanların elinde…
Ve renkler bile kan halini alıyor düşlerde…
sevgiler sana
Sevgili Nihal,
Mahmut Derviş,yıllarca yurdundan ve halkından uzakta,sürgünde yaşasa da,yazdıklarıyla her daim halkının yanında olduğunu gösterdi.
Onu,Gazze’de yaşanan barbarlıktan ötürü bir kez daha anmak istedim.
“Çok güzel bir şiiri paylaşmışsın..” nitelemen,senin uz bakışının bir göstergesi.Sağolasın.
Sevgilerle..