olhayat

Dünya şiirine, Venezüellalı şair, Otto D’Solo’nun bu muhteşem şiiri ile devam ediyorum.

Kentleri Yakan Uçakların Gelişinden Önce

Açmış zambakların seheri altındaki şu çocuklar ölürse eğer,
eğer yoksul ay altındaki şu duvarlar ölürse,
acı çektirmemek için bize, her şeyi gömmelisin,
sessiz mezarcı.

Unutuluş diliyor senden kepenkler ve karanfil,
ıslak çimenlerde kelebekler
ölüleri öpmek için bekleşirken.

Yıkılan duvarları kim duyacak, mezarcı,
ezilen çocukların çığlığını kim duyacak,
yoksa seheri de gömecek misin
sis mezarına?

O uzak yosun ay altındaki her şey ölürse,
acı çektirmemek için bize, her şeyi gömmelisin,
sessiz mezarcı.

Buğday kokan çocukları unutma sakın!
Tarih kokan duvarları unutma sakın!
Yaralı flüt kokan seheri unutma sakın!

Otto D’Sola

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012