olhayat

Williams ve Brueghel’e Dair Öndeyiş / A.Murat Özhan

“Taşkıran, benim taşları kıran çiçeğimdir”
Williams

Williams’ın, Güven Turan çevirisiyle Kavram Yayınları’ndan çıkan Williams (Bütün Şiirlerinden Seçmeler) kitabını okurken, 1962 tarihli “Bruegel’den Resimler ve Öbür Şiirler” adlı seçkide, on bölümlük “Bruegel’den Resimler” adı altında şiirler kaleme aldığını gördüm.

Daha önce blogda, Auden’ın “Güzel Sanatlar Müzesi” şiiri vesilesiyle Bruegel’in “İkarus’un Düşüşü” tablosuna dair düşüncelerimi dile getirdiğim “Auden ve Brueghel’i Buluşturan Nokta: “İkarus’un Düşüşü” ” adlı bir deneme yazmıştım. O yazıda Melih Cevdet Anday’ın da “İkaros’un Ölümü” adında yazdığı bir şiirinin varlığından söz etmiştim. 

Bu kez, kendine özgü bir dil duyarlılığı yaratmayı fazlasıyla başaran ve şiiri, insan ile insan dışındaki dünyayı uzlaştırmak olarak gören Williams’ın “Bruegel’den Resimler” de yer alan “İkaros’un Düşüşünü Gösteren Manzara”  şiiri ile  şiir severleri baş başa bırakıyorum.

II. İkaros’un Düşüşünü Gösteren Manzara

Bruegel’e göre
İkaros düştüğünde
ilkyazdı

çiftçi sürüyordu
tarlasını
bütün debdebeli töreni

yılın
capcanlıydı fıkır fıkır
yanında

deniz kıyısının
ilgilenmiyordu
işinden başka

terliyordu güneşin altında
hani şu eriten
kanatlardaki balmumunu

hiç özelliği olmayan
kıyının az uzağında
bir

su fışkırması görünüyordu
dikkat çekmeyen bu
boğulan İkaros’tu

William Carlos Williams

Williams, Bütün Şiirlerinden Seçmeler, s.116, Kavram Yayınları, Hazırlayan: Güven Turan, Birinci Basım, Mart 1995, İstanbul

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012