Sevgilerle..

derin uykudan uyanıp,güçlenmek ümidiyle…

Türkiye’deki eğitim emekçileri mücadelesinde sade üyelikten,yönetim kademelerine kadar birçok görevde aktif rol almış biri olarak şunu söylemek istiyorum:

Hizmetli ve memurlar da dahil olmak üzere öğretmenler,ancak örgütlenerek kendi haklarına sahip çıkabilirler.Öte yandan birleşik bir emek hareketini de örmedikçe,yaşanan olumsuzluklara dur demek pek mümkün görünmüyor şu koşullarda.Çünkü her işkolunda çalışan emekçiler,salt kendi sorunları çerçevesinde dönenip duruyorlar.Yani sağlık alanındaki bir hak gaspına salt sağlık işkolunda çalışanlar sahip çıkıyor.Sanki bundan sadece sağlıkçılar etkilenecekmiş gibi.Eğitimde yaşanan sıkıntıları,salt eğitimciler dillendiriyor ve bunun düzeltilmesi için çaba sarfediyorlar. Yaşamın hangi alanında olursa olsun,tırpanlanan haklara karşı topyekün bir mücadele hattı örülmedikçe,yapılan eylemler etkisiz kalmaya mahkumdur ve idareye geri adım atttırmaz hiçbir zaman.

Son söz:
Sendikalarda örgütlenmek,çözümün gerekli bir parçasıdır ama yeterli değildir.

Temennilerin için teşekkür ediyorum.
Sevgilerle..

Oysa Türkiye’nin eğitim ve bilim emekçileri sadece yılda bir gün hatırlanmayla değil yaşadıkları sorunlarına sağlıklı ve gerçekçi çözümler üretilmesini bekledi yıllar boyu…
Ve hiçbir öğretmenler gününde bu güne kadar öğretmenlerin gerçek sorunları tartışılmadı…
Ama 24 Kasım Öğretmeler gününün, 12 Eylül döneminin bir ürünü olduğu unutulmamalı…
12 Eylül zihniyetlerinin nasıl bir öğretmen istediğinin simgeleştiği bir gün olduğu gerçeği ortada…
Ben eğitimcilerimize bir günü deği yılın her günündeki sorunlarının çözülebildiği bir sistem, bir umut diliyorum…

Sana da bu gün için tekrar sevgilerimi yolluyorum, vaadedilenler kadar büyük değil ama onlardan daha gerçektir…