olhayat

Murat ÖZHAN

Aşık İhsani’yi yeni yetişen kuşaklar bilmezler.Onu ben de tanıma fırsatı bulamadım.Ama onu tanıyanların tanıklığında onunla ilgili birçok anı dinledim.Özellikle o kısacık boyuyla sahneye çıktığında sesiyle nasıl da devleştiğini,dinleyenleri hemen çekim merkezine aldığını öğrenince bu halk ozanımıza olan sevgim daha bir perçinleşti.

Arşivimde,Aşık İhsani’nin ‘Mektup’ ve ‘Taban Uyanıyor’ adlı iki albümü var.Bunları da ben Merzifon’da görevli iken,bizzat onun konserlerine gitmiş sevgili Haydar Kaymaz hocamın ve şair dostum Muhsin Salman’ın arşivinden almıştım.Sağolsunlar,böyle bir zenginliği bana sağladıkları için..

İhsani,geçmişte toplumsal muhalefetin önemli temsilcilerinden biri idi.Sisteme karşı tepkisini yazısıyla,şiiriyle dile getirenlerin düştüğü durumdan o da nasibini almakta gecikmez.O,müziği ile,sesi ile haksızlıklara,duyarsızlıklara karşı haykırır.Egemen şer odaklarının dikkatini hemen çeker tabii.Olmadık iftira ve karalamalara maruz kalır.Zindanlara atılır.Halk ozanı olup olmadığı yönünde tartışmalar yaşanır.Bu konuda kendisi ile yapılan bir röportajda şunları söylüyor(Bu arada,Pertev Naili Boratav hocayı minnettarlıkla anıyorum):

“Galata Köprüsü’nde Ağalı Dünya’yı yüz kuruşa satıyorduk. Bir akşam üstü kadının biri yanıma yaklaştı; ‘Pertev Naili Hoca seninle görüşmek istiyor’ deyince tası tarağı toplayıp yola çıktık. Pertev Naili Hoca adını, Anadolu’da öğretmenlerden duymuştum. Türkiye’nin tek ‘halkçılık kürsüsü’ profesörüydü. Vardık ki ne görelim, tüm edebiyatçılar tıklım tıklım salonu doldurmuş, Hoca’yı ortalarına almışlardı. Hoca’nın elini öptük. Sonra da Hoca, İhsani, bize bir iki türkü söyler misin, deyince saza sarıldım, başladım söylemeye… Türkünün bitiminde, Pertev Hoca edebiyatçılara döndü, evet İhsani bir halk ozanıdır, der demez oradakilerin tümü birden “ooh” dedi, rahatladılar.

Evet, benim gibi cahil birinin görülmemiş bir biçimde devrimci kitap ve şiirler yazmasına inanmak istemiyorlardı. Bu nedenle Halkçılık kürsüsü profesörü Pertev Naili Boratav’ı Paris’ten getirdiler. Benim Sovyetler Birliği’nden mi geldiğimi yoksa normal bir halk ozanı mı olduğumu öğrenmek istediler… Bunların tüm belgeleri bendedir.“(http://www.alevileriz.biz/showthread.php?t=20837)

Halk kültürümüzün önemli bir kolu sayılan taşlama geleneğinin,protest müziğin 60 ve 70’li yıllardaki önemli temsilcilerinden,kaç defa hapse girip çıktığını kendisi dahi bilmeyen Aşık İhsani’ye sevgilerimi sunarken,onun oğluna hitaben yazdığı bir şiiri paylaşmak istiyorum.

Oğluma

Sana oğlum demem hayatta çiğsen
İstemem başına altın taç giysen
Yetiştirip iki ağaç diktiysen
İşte sen o zaman benim oğlumsun

Zalimin önünde boyun eymezsen
Haram malı helal deyip yemezsen
Ben İslamım o gavurdur demezsen
İşte sen o zaman benim oğlumsun

İyilik etmeyi az çok sezdin mi
Kötüyü gördüğün yerde ezdin mi
Şerefinle gurur duyup gezdin mi
İşte sen o zaman benim oğlumsun

İhsani”yem benim idi giden dün
Yarınlar senindir iyice düşün
İnsan olduğunu ögrendiğin gün
İşte sen o zaman benim oğlumsun

Aşık İhsani

Not:Yavuz Top’un yorumu ile İhsani’nin “Ben ölüyom sen ölmüyon” deyişini dinlemek isteyenler için:

http://www.youtube.com/watch?v=HXREDYgBhro

Bugün 1 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012