Sevgi,her daim..

Diğer bloga da yorum bıraktım ama sanırım o blogdaki yeni sisteminle başım hoş değil…
O yüzden tekrar buraya yazmayı seçtim.
Ve ne yazık ki dünyamız hala uygar olamadı. Uluslar uygar olamıyor, küçük çıkarları uğruna binlerce insanı katlediyor.
İyi ama savaşın, savaşmanın ne gibi bir özrü var bu gün?
Yaşamamız gereken dostluk, sevgi savaşın karşıtı olmalı. Eğer insanlığı oluşturan bireylerin her birinde özgürlük, eşitlik, adalet, sorumluluk kısacası kendi yazgısına başkalarınınkiyle birlikte sahip çıkma bilinci yaşatılmış olsaydı bu savaşlar böyle mi olurdu?
Ben bütün bu duygular içinde iken, yinede blogumda bahsettiğim menekşe bahçelerini özleyerek, mavi güller, yeşil çayırlar her sabah bulutsuz mavi gök, sonsuz bitmeyen baharlar, olumlu kardeşlik ve sevgi rüzgarları, düzeysel bilim, yapıcı yasalar, iyilikler, güzellikler, sanat ve kültür, kavganın, savaşın olmadığı mavi ortam…diliyorum sana, bana, hepimize tüm dostlara…
sevgiler ve umut diliyorum…