olhayat

17.05.2010 Pazartesi günü Zonguldak’ın Gelik mevkii Karadon Maden Ocağı’nda meydana gelen patlamada kimi haber bültenine göre 32, kimine göre 30 maden işçisi (Ah, yurdumda bir kez olsun da doğru bir habere ulaşsak) göçük altında kaldı.

Bu yazı yayımlandığı anda (00.45) halen kurtarma çalışmalarına devam edildiği yönünde ajanslardan haberler geliyordu. Şu anda bu göçüğün hangi sebeple oluştuğu bilinmiyor. İleriki günlerde bu da ortaya çıkacaktır elbette. Ama her ne olursa olsun, bu olayın insan hayatının (Hele bu maden işçileri ise; çünkü dünyanın en zor işinin bu olduğuna inananlardanım) pamuk ipliğine bağlı olduğu bizimki gibi ülkelerin kaderi imişçesine gibi algılanmasına, kabullenilmesine, canların bir lokma ekmek için yitip gitmesine yürek dayanmıyor.

Çok değil bundan 5-6 ay önce yazdığım “Madenciler Ölüme Yürüdü” başlıklı metinde, “Can güvenliği ve tedbir ise, her şeyin ama her şeyin üstünde tutulmalıdır. Yoksa bu tür üzücü olaylarla yeniden karşılaşmamız uzak bir olasılık değil…” ifadesini kullanmıştım. Aynı düşüncemi yine tekrar ediyorum ve şunu inatla ve ısrarla ekliyorum: İnsan, yine insan… Her şeyden önce insan…

Umarım ve dilerim ki göçük altındaki maden emekçileri sağ salim ailelerine kavuşurlar…

Bugün 1 kez okundu. Son okunma tarihi, 10 February 2012