olhayat

Sefil Selimî Hakkında / A.Murat Özhan

Lütfü Gültekin – Biraz Sor Edek

Aşıklar yatağı olarak nitelendirilen Sivas’tan bir ozanımızın, Sefil Selimi diye bilinen Ahmet Günbulut’un “Biraz Şor Edek” adlı şiiri blog sayfalarında yerini alıyor.

Doğan Kaya, “Sivas’ta Âşıklık Geleneği ve Âşık Ruhsatî” adlı kapsamlı çalışmasında yöre âşıklarının âşıklığa başlamasının çıraklık, usta malı şiirler söyleme, türkülü hikâye dinleyerek veya söyleyerek yetişme, sazlı-sözlü ortamda bulunma, rüya sonrası âşık olma, manevi etki sonucu âşık olma, dert, sevda, ruhsal bunalım sebebiyle ortaya çıktığını belirtir.(1)

Sefil Selimî ise çevrenin rolü ile âşıklığa başlar. İlginçtir ki, altı çocuğu da şiire eğilimli değilken torunu Sadullah Selimî saz çalıp şiirler okumaktadır.

“Biraz Şor Edek” adlı şiiri müthiş güzellikte yorumlayan Lütfü Gültekin ustaya da sevgilerimi sunuyorum.

Biraz Şor Edek

Biraz şor edek
Yâre yarasın.
Bilerek gidek,
Herkes arasın.

İrşad olsun tor,
Kolaylaşsın zor,
Yanlış, eksik, hor,
Yakın varasın.

Sen kendini yer,
Dert dertliyi yer,
Hepimizi yer,
Yerden sorasın.

Telâşe niye,
Kalırsın yaya,
Ölüm var diye
Temiz durasın

Ölürsün diril,
Yan morul morul,
Ya sev ya vurul,
Sefa süresin.

İşte ben buyum,
Sen söyle neyim,
Bir damla suyum,
İç ki göresin.

Bakım yap kısma,
Pürüne basma,
Budarken kesme,
Fidan uzasın.

Çekirdeği ek,
Marazını sök,
Filizlensin kök,
Bıyık burasın.

Cahilde cefa,
Olgunda sefa,
Ermişte şifa,
Çoktur eresin.

Sefil Selimî,
Tatlı balımı,
Sohbet gülümü,
Sevip deresin.

Sefil Selimî

***

Notlar:

(1) Dr. Doğan Kaya, Sivas’ta Âşıklık Geleneği ve Âşık Ruhsatî, s.39, Cumhuriyet Üniversitesi Yayınları, Sivas, 1994
(2) Şor etmek: toplanıp konuşmak (Derleme Sözlüğü, X, s.3791, Türk Dil Kurumu Yayınları, İkinci Baskı, 1993, Ankara)
(3) İrşad: doğru yolu bulma
(4) Tor: 1- Toy, işe alışkın olmayan kişi, 2- Ürkek, utangaç, 3- Ters (kimse), 4- Kendini beğenmiş, kibirli (Derleme Sözlüğü, X, s.3966-3967, Türk Dil Kurumu Yayınları, İkinci Baskı, 1993, Ankara)
(5) Pür (Pürü): 1- Çam, ardıç, ladin ağaçlarının iğne gibi ince yaprakları, 2- Ağaç yaprağı, 3- Asma yaprağı, 4- Sebzeler toplandıktan sonra geriye kalan gövde ve kökleri (Derleme Sözlüğü, IX, s.3494-3495, Türk Dil Kurumu Yayınları, İkinci Baskı, 1993, Ankara)

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012