Can Yücel’i ölümünün 10.yılında sevgiyle anarken, yazının ikinci bölümünü kamu emekçilerinin “toplu görüşme” vesilesiyle hak alma sürecine denk düşen gündemle de ilgili olduğunu düşündüğüm Aydın Çubukçu’nun(1) Can Yücel’e dair bir yazısına yer vererek noktalamak istiyorum.
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 11 March 2010
Çatal yüreğimle türkülü yollara
Düştüm ki o kadar olur…
Seke seke ben geldim
Sike sike gidiyorum…(1)
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 11 March 2010
Birçoklarına Bedrettin Cömert (1940-1978) ismi yabancı gelecektir hiç şüphesiz. Çünkü 11 Temmuz 1978’de arabasının içinde şer odaklarınca katledildi. Öldürülen birçok aydının cinayeti gibi, onunki de çözülemedi, fail ya da failleri yakalanamadı ne yazık ki. Ona yapılan saldırı, Türkiye’nin aydınlık geleceğini, demokrasiyi, dostluğu, emeği, özgürlüğü hedef tahtasına koymak demekti.
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 10 March 2010
Kemal Özer Aramızdan Ayrıldı / Murat Özhan
Sivas toplu kıyımıyla ilgili bir anma yazısı kaleme alırken RSS’me bir ileti düştü: “Şair Kemal Özer yaşama veda etti.” Aklıma, Hasan Hüseyin’in “uy anam anam/haziran’da ölmek zor!” dizeleri apansız düşüverdi, yandı ciğerimin bir köşesi.
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 11 March 2010
Tevfik Fikret’in Cülûsiyesi / Murat Özhan
Abdülhak Şinasi Hisar’ın Geçmiş Zaman Fıkraları (1) adlı kitabını okurken Tevfik Fikret’le ilgili bir anekdota rastladım. Abdükhak Şinasi, bu olayı bizzat Tevfik Fikret’ten dinlediğini (birbiriyle görüştüklerini farz ederek “dinlediğini” diyorum zira yazar olayı anlatırken “…hikâye etmişti ki” ifadesini kullanmış. Yazışmaları ile de Tevfik Fikret bu olayı nakletmiş olabilir.) belirterek söze başlıyor.
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 11 March 2010
3 Haziran 63… 3 Haziran 2009…
Nâzım Hikmet’in 46. Ölüm Yıldönümü Anısına Sevgi ve Minnettarlıkla…
Nâzım Hikmet ve Pablo Neruda’ya Dair Bir Enstantane
topraktan, ateşten ve demirden
hayatı yaratanların
şairiyim ben.
Radi Fiş(1), Nâzım Hikmet’in Pablo Neruda ile ilk kez 1951 yılında Berlin Gençlik Festivali’nde tanıştıklarını, Nâzım’ın da Pablo Neruda’nın şiirlerini bizzat onun ağzından dinleyeceğini aktardıktan şöyle devam eder:
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 11 March 2010
3 Haziran 63… 3 Haziran 2009…
Nâzım Hikmet’in 46. Ölüm Yıldönümü Anısına Sevgi ve Minnettarlıkla…
Gürül Gürül Akan Bir Nehir: Nâzım Hikmet / Murat Özhan
İki şey var ancak ölümle unutulur
Anamızın yüzüyle şehrimizin yüzü
Nâzım Hikmet’i, Türkiye’nin ve tüm insanlığın şairini, sonsuzluğa uğurlayışımızın 46.yıldönümünde bir kez daha özlemle anıyoruz.
Bugün 2 kez okundu. Son okunma tarihi, 10 March 2010
Murat ÖZHAN
SAĞLAM BİR DURUŞUN SİMGESİ:TEVFİK FİKRET
Politik bir tavrı olmayan Servet-i Fünun edebi hareketi içinden aykırı çizgisiyle sıyrılarak hemen göze çarpan,direniş ve mücadele ruhunu,özgürlük ateşini gelecek kuşaklara aşılayarak ve zihinlerimize kazıyarak edebiyatımızda unutulmazlar arasında yer almayı fazlasıyla hak etmiş bir şair Tevfik Fikret.
Sanat yaşamının ilk yıllarında sanat için sanat anlayışına bel bağlayan Fikret’i,bu düşüncesinden caydırarak toplumsal konulara yönelmesine yol açansa,yaşadığı dönemin içinde bulunduğu olumsuz toplumsal koşullarıdır.Sanatla ilgili olarak “Musahabe-i Edebiyye”sinde şunları söyler:
“Sanat şahsi olamaz:kendi şahsı için asar-ı sanat(sanat eseri) vücuda getirenler bulunsa bile,sanatkarlar yalnız kendi şahısları için tevlid-i sanat edenler(eser yaratanlar)değildir.O halde sanatkarın hayat-ı umumiyeden (genel hayattan) ayrılmaması,bilakis onu tezyin(süslemesi) ve takviye etmesi lazım gelir.” (1)
Toplumsal duyarlılıkla yazdığı şiirlerden bazıları şunlar:Balıkçılar,Verin Zavallılara,Ramazan Sadakası,Sis,Rücu,Promete,Tarih-i Kadim,Doksan Beşe Doğru,Han-ı Yağma..
Doğumunun 141.yılında(24 Aralık 1867),düşüncelerinden ötürü 2.Abdülhamit döneminin ceberut uygulamalarına, baskılarına maruz kalan ve “Fikri hür,irfanı hür,vicdanı hür bir şairim.” diyen üstadı,gönül telimizi titreten ve her dem umutlarımızı yeşerten “Sabah Olursa”adlı şiiri ile bir kez daha emeğin özgürleşmesi,barış,kardeşlik ve sevgi adına saygıyla anıyor, yaşadığımız bu yüzyıldan ona selamlar gönderiyorum..
Sabah Olursa (2)
Bu ülkede de bir gün sabah olursa, Haluk,
Eğer bu ülkenin sislenen alın
Yazısı güçlü bir elin, güçlü, dirilten
Bir dokunuşun titremesiyle silkinip şu donuk,
Şu ulusun paslı çehresi biraz gülerse… — O gün
Ben ölmemiş bile olsam, hayatla pek ölgün,
Bir bağım olur kuşkusuz; — o gün benden
Umudu kes; beni kötürüm ve boş çevremde
Acılarımla unut; çünkü aksak ve soluk
Bakışlarım seni geçmişe çekmek ister; sen
Bütün kişiliğin ve bedeninle yarınsın;
Şarkı söylüyor hala kulaklarımda sesin!
Evet, sabah olacaktır, sabah olur, geceler
Kıyamete dek sürmez; sonunda bu gök,
Bu mavi gök size bir gün acır; üzülme,
Hayata neş’e güneştir, sıkıntı içinde insan
Çürür bizim gibi… Siz, ey yarının uzayının
Küçük güneşleri, artık birer birer uyanın!
Ufukların sonsuzca özlemi var ışığa.
Aydınlanma… Yüzyılımızın işte emellerinin özü;
Silin bu bulutları, silkin korkunun gölgelerini,
Aydınlık içinde koşun şükredilecek bir kurtuluşa.
Umudumuz bu; ölürsek biz, yaşar mutlak
Vatan sizinle şu zindan karanlığından uzak!
Tevfik Fikret
(1) Atilla Özkırımlı:Tevfik Fikret,Cem Yayınevi,sf.60,İstanbul 1990
(2)Adı geçen eser,sf.156-159
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 10 March 2010
Son Yorumlar