İmge ve Gösterge-1 / Avner Ziss yazısına yapılan yorumlar http://www.olhayat.com/sanat-kurami/imge-ve-gosterge-1-avner-ziss/ İnsanî olan hiçbir şey bana yabancı değildir. Sat, 04 Feb 2012 02:15:54 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 Yazar: Admin http://www.olhayat.com/sanat-kurami/imge-ve-gosterge-1-avner-ziss/comment-page-1/#comment-381 Admin Sun, 29 Mar 2009 15:06:24 +0000 http://www.olhayat.com/?p=1744#comment-381 Bu arada, Hasan Hüseyin'e sevgilerimizi gönderelim Nihal. Anısı her dem tazeliğini koruyor yüreklerimizde.. Bu arada, Hasan Hüseyin’e sevgilerimizi gönderelim Nihal. Anısı her dem tazeliğini koruyor yüreklerimizde..

]]> Yazar: Admin http://www.olhayat.com/sanat-kurami/imge-ve-gosterge-1-avner-ziss/comment-page-1/#comment-380 Admin Sun, 29 Mar 2009 15:01:28 +0000 http://www.olhayat.com/?p=1744#comment-380 <p style="text-align: justify;">Sevgili Nihal, şüphesiz farkındalıklardır önemli olan. Buna külliyen katılıyorum. Ama söylediğim daha farklı bir şey. Aydınlıkların, güzel günlerin aslında hayal olmadığını, gerçekleşebilir olduğunu, bizden o kadar da uzakta bulunmadığını  bilmek ama umarsızca beklemek... Hep beklemek...</p> <p style="text-align: justify;">Yanı başımızdaki gerçekleşebilir olanların hep bir ertelemeci mantaliteyle "sallandığı" gün gibi aşikar değil mi sevgili Nihal. Kaybettiğimiz, bence bu. Yaşamdan her daim bir beklenti içinde olmak kaygısı,  yaşama 1-0 yenik  başladığımızın göstergesi aslında. Aydınlığın da karanlığın da bilincindeyiz, ne fayda ki, bilincinde olmak farklı bir boyut, bilinci eyleme dökmek çok farklı bir süreç. Yaşamının temeline eylemselliği, direnmeyi koyan birisi olarak zaman zaman tekrarladığım şu düşüncemi söylemem elzem sanırım bu noktada:</p> <p style="text-align: justify;">Yaşamın anlamı, harekettedir ve hareket her şeydir.  Heraklitos, yüzyılların ötesinden, "Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz." derken bu gerçekliğe işaret etmez mi ? Durağanlığa, pasifliğe yaşamda yer yok hiçbir zaman. Oturmak, insanı yozlaştırır, çürümesine yol açar. Yaşamla bağını koparanların damarlarında kan yerine irin akar.. Onlar, hiçbir zaman aydınlıkları, ışığın yol göstericiliğini  göremezler, bakar kördürler..</p> <p style="text-align: justify;">Gerçekler katiyen gizlenemez. Belli bir süre gözlerden ırak tutulabilir gerçekler ama nereye kadar?</p> <blockquote> <p style="text-align: justify;"><strong>Böyle zamanlarda/Ruhunun kitlenmemesi</strong></p> </blockquote> <p style="text-align: justify;">dileklerimle...</p> <p style="text-align: justify;">Sevgi her daim..</p> Sevgili Nihal, şüphesiz farkındalıklardır önemli olan. Buna külliyen katılıyorum. Ama söylediğim daha farklı bir şey. Aydınlıkların, güzel günlerin aslında hayal olmadığını, gerçekleşebilir olduğunu, bizden o kadar da uzakta bulunmadığını  bilmek ama umarsızca beklemek… Hep beklemek…

Yanı başımızdaki gerçekleşebilir olanların hep bir ertelemeci mantaliteyle “sallandığı” gün gibi aşikar değil mi sevgili Nihal. Kaybettiğimiz, bence bu. Yaşamdan her daim bir beklenti içinde olmak kaygısı,  yaşama 1-0 yenik  başladığımızın göstergesi aslında. Aydınlığın da karanlığın da bilincindeyiz, ne fayda ki, bilincinde olmak farklı bir boyut, bilinci eyleme dökmek çok farklı bir süreç. Yaşamının temeline eylemselliği, direnmeyi koyan birisi olarak zaman zaman tekrarladığım şu düşüncemi söylemem elzem sanırım bu noktada:

Yaşamın anlamı, harekettedir ve hareket her şeydir.  Heraklitos, yüzyılların ötesinden, “Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz.” derken bu gerçekliğe işaret etmez mi ? Durağanlığa, pasifliğe yaşamda yer yok hiçbir zaman. Oturmak, insanı yozlaştırır, çürümesine yol açar. Yaşamla bağını koparanların damarlarında kan yerine irin akar.. Onlar, hiçbir zaman aydınlıkları, ışığın yol göstericiliğini  göremezler, bakar kördürler..

Gerçekler katiyen gizlenemez. Belli bir süre gözlerden ırak tutulabilir gerçekler ama nereye kadar?

Böyle zamanlarda/Ruhunun kitlenmemesi

dileklerimle…

Sevgi her daim..

]]> Yazar: NİHAL UMUTLU http://www.olhayat.com/sanat-kurami/imge-ve-gosterge-1-avner-ziss/comment-page-1/#comment-379 NİHAL UMUTLU Sun, 29 Mar 2009 14:35:10 +0000 http://www.olhayat.com/?p=1744#comment-379  Bu arada şiirin son bölümü de olsun istedim, :)) ... Gitmek nehirlerle yan yana gitmek nehirler gibi zor nehirler gibi çetin nehirler gibi umutlu gitmek nehirlerden de öteye oraya taaa oraya o büyük kurtuluşa yüreğim yaralı kuşum topla ve aç kanatlarını"   <strong> Hasan Hüseyin Korkmazgil </strong>    Bu arada şiirin son bölümü de olsun istedim, :) )
…
Gitmek
nehirlerle yan yana
gitmek
nehirler gibi zor
nehirler gibi çetin
nehirler gibi umutlu
gitmek
nehirlerden de öteye
oraya
taaa oraya
o büyük kurtuluşa
yüreğim
yaralı kuşum
topla ve aç kanatlarını”

 


Hasan Hüseyin Korkmazgil

 

]]> Yazar: NİHAL UMUTLU http://www.olhayat.com/sanat-kurami/imge-ve-gosterge-1-avner-ziss/comment-page-1/#comment-378 NİHAL UMUTLU Sun, 29 Mar 2009 14:21:09 +0000 http://www.olhayat.com/?p=1744#comment-378 Yazdığın şey ne yaman bir çelişki Murat, parlaklığın farkında olmak ama yine karanlıktan korkmak... üzerinde sayfalar dolusu yazılabilir bu saptamanın inan... Ama farkındalıklardır önemli olan... Eğer bir kere fark edilmişse nasıl yok sayılabilir ki...Karanlık mutlaka olur ve olacaktır... Bilim de bunu der, ama karanlığın sonu da mutlaka güneşle aydınlanacaktır... Önemli olan buna inanmak ve karanlığı doğacak günesin ışıklarının "iç aydınlığı " ile geçirebilmek değil midir? Ve tabii ki dediğim gibi  "yola çıktık bir kere" karanlıkları bile bile aşmak üzere. Ve en sevdiğim cümlelerden biri   "Varamazam bile yolunda ölürüm" demiş ya... Hasan Hüseyin Korkmazgil'in o güzel ve doyumsuz satırları ise zaten çok güzel anlatıyor bu uğurda yapılanları ve yapılacakları. Ben de derim ki, henüz yazmaya başladığım, bitmemiş şiirimin ilk dizeleriyle Böyle zamanlarda Ruhum kitleniyor Bunu çözmek ise Yeterince korkularımı Yenmekten geçiyor Ufuk görünene kadar... Yazdığın şey ne yaman bir çelişki Murat, parlaklığın farkında olmak ama yine karanlıktan korkmak… üzerinde sayfalar dolusu yazılabilir bu saptamanın inan… Ama farkındalıklardır önemli olan… Eğer bir kere fark edilmişse nasıl yok sayılabilir ki…Karanlık mutlaka olur ve olacaktır… Bilim de bunu der, ama karanlığın sonu da mutlaka güneşle aydınlanacaktır… Önemli olan buna inanmak ve karanlığı doğacak günesin ışıklarının “iç aydınlığı ” ile geçirebilmek değil midir?

Ve tabii ki dediğim gibi  “yola çıktık bir kere” karanlıkları bile bile aşmak üzere. Ve en sevdiğim cümlelerden biri   “Varamazam bile yolunda ölürüm” demiş ya…

Hasan Hüseyin Korkmazgil’in o güzel ve doyumsuz satırları ise zaten çok güzel anlatıyor bu uğurda yapılanları ve yapılacakları.
Ben de derim ki, henüz yazmaya başladığım, bitmemiş şiirimin ilk dizeleriyle

Böyle zamanlarda
Ruhum kitleniyor
Bunu çözmek ise
Yeterince korkularımı
Yenmekten geçiyor

Ufuk görünene kadar…

]]> Yazar: Admin http://www.olhayat.com/sanat-kurami/imge-ve-gosterge-1-avner-ziss/comment-page-1/#comment-377 Admin Sun, 29 Mar 2009 13:56:20 +0000 http://www.olhayat.com/?p=1744#comment-377 <div style="text-align: justify;">Dağların ardında parıldayan güneşin, onun enerjisinin ve ışığının kaçınılmaz bir şekilde tüm yeryüzünü mutlaka çepeçevre saracağının farkında olmak ama yine karanlıktan korkmak… İnsanlığın içinde bulunduğu hal-i pür melali tüm açıklığıyla sergilemiyor mu yukarıdaki betimleme? İnsana bu acı veriyor sevgili Nihal. </div> <div style="text-align: justify;"></div> <div style="text-align: justify;">Karanlıktan korkmamanın tek çaresi ise bilim ve bilgi. Bilim, rehberimiz olduğu müddetçe dehlizleri, tünelleri, dar geçitleri, sarp mevkileri aşmak şüphesiz daha kolay..  Yürümeye devam edelim  Nihal..  </div> <blockquote> <div style="text-align: justify;"><strong>(...)</strong></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Derim ki sana : </strong><strong> </strong><strong>Denize varmaktır amacı nehrin, denize varmak, ey yolcu </strong><strong> </strong><strong>Büyükse dağ, aşamıyorsa üstünden nehir, dolanır çevresini dağın. </strong><strong> </strong><strong>Büyükse kaya, söküp atamıyorsa nehir, birikip birikip taşar </strong><strong> </strong><strong>üstünden, dolanır yanını yöresini. Yokuşsa yolu, koşamıyorsa </strong><strong> </strong><strong>menderesler çizer nehir. uçurum çıkarsa önüne, kapıp bırakır kendini </strong><strong> </strong><strong>nehir, açar kanatlarını; varır varacağı yere, oraya denize </strong></div> <div style="text-align: justify;"><strong>(...)</strong></div> </blockquote> <blockquote> <div style="text-align: justify;"><strong>Hasan Hüseyin Korkmazgil</strong> </div> </blockquote> Dağların ardında parıldayan güneşin, onun enerjisinin ve ışığının kaçınılmaz bir şekilde tüm yeryüzünü mutlaka çepeçevre saracağının farkında olmak ama yine karanlıktan korkmak… İnsanlığın içinde bulunduğu hal-i pür melali tüm açıklığıyla sergilemiyor mu yukarıdaki betimleme? İnsana bu acı veriyor sevgili Nihal.
Karanlıktan korkmamanın tek çaresi ise bilim ve bilgi. Bilim, rehberimiz olduğu müddetçe dehlizleri, tünelleri, dar geçitleri, sarp mevkileri aşmak şüphesiz daha kolay.. 
Yürümeye devam edelim  Nihal.. 
(…)
Derim ki sana :
Denize varmaktır amacı nehrin, denize varmak, ey yolcu
Büyükse dağ, aşamıyorsa üstünden nehir, dolanır çevresini dağın.
Büyükse kaya, söküp atamıyorsa nehir, birikip birikip taşar
üstünden, dolanır yanını yöresini. Yokuşsa yolu, koşamıyorsa
menderesler çizer nehir. uçurum çıkarsa önüne, kapıp bırakır kendini
nehir, açar kanatlarını; varır varacağı yere, oraya denize
(…)
Hasan Hüseyin Korkmazgil

]]>