Adnan Durmaz, Ay Sancısı
Ay Sancısı
yorgunum
uçurum diplerinde zirvelerinde
yıldızlar dökülür bir yanıma
bir yanım çığlık çığlık girdaplarında
söyle cılız gülüşün mü
hoyrat uysallıkların mı girdi kanıma
bu gecedir
karanlık şüpheyle dolaşır ayrıntılarda
an olur
ruhunu neşterlersin kanlar içinde
sönmüş bir küçük ateşin küllerinden
türküler yakasın delice
bu gecedir
yıldız basar-bulut sarar yarana
kısır bozkırlar acır gözbebeklerinde
ananın kavruk yazgısı
bir de nafile zamanlar
saplanır yüreğine isyanla
gecedir bu…
yorgunsun
karaya boyanmış kentlere gidip gelmekten
kirli bakışlardan
kör dostluklardan
bazan kar da kara yağar karanlık sokaklara
nasıl tükürük gibiyse gülüş
namussuzun suratında
gecedir
parmak uçlarım diken kesilir bir an
dokunsam tenin acır
gövdemden dörtnal geçen
bir deli tay olursun bazan
yangınlar ertesinde
baharlar ucundasın…
değmeyin yüreğim acılı
anlatamam
kollarımda ay sancılı…
19.7.1974
Adnan Durmaz
Adnan Durmaz, Yarın Yeniden, “Ay Sancısı”, Gerçek Sanat Yayınları, Birinci Basım, Ocak 1996, İstanbul
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 24 May 2013
Yorgunluğu ay ışığına sarıp dinlendiren karamsarlığa götürmeyen dizeler emeğine sağlık
Sevgili hayat türküsü,
Adnan Durmaz’ın çok etkileyici, ortalamanın epey üstünde bir imgeler salkımı var. Ama şu an hak ettiği yerde bulunmadığına inanıyorum. Umarım daha geniş bir okuyucu kitlesine ulaşır.
Sevgi her daim..