olhayat

“Cinayet Saati”ne Dair Öndeyiş / A. Murat Özhan

Attila İlhan, meraklısına notlarda “Cinayet Saati” şiirinin, yayımlandığı yıllarda epey bir tartışma yarattığını belirtiyor.

Günümüz dünyasında yaşananları birebir anlatıyor sanki bu şiir. Şiirde, bana kalırsa bir duyarsızlığın, sevgisizliğin derinden derine işlenişi sergileniyor.

Attila İlhan’ın Cinayet Saati’nde sergilediği yaşanan anda, öylesine bir vurdumduymazlık, öylesine bir yalnızlaştırılmışlık ve çaresizlik hali hâkim ki kimsenin kimseye eyvallahı yok dedirtecek kertede. Şiirdeki olayla örtüşecek denli ayın gökte (bir cerahat gibi) yemyeşil dağılması, cinayeti işleyenlerden birinin maktulün on beş yıllık arkadaşının olması, cinayeti kör bir kayıkçının görmesi, aslında her şeyi anlatmaya yetiyor.

Ahmet Kaya’nın bestelediği bu şiir, adeta kulakların pasını giderecek bir başyapıt olmayı fazlasıyla hak ediyor.

Attila İlhan ve Ahmet Kaya’nın anısına saygıyla…

Cinayet Saati

haliç’te bir vapuru vurdular dört kişi
demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
dört bıçak çekip vurdular dört kişi
yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu

deli cafer ismail tayfur ve şaşı
maktulün on beş yıllık arkadaşı
üçü kamarot öteki aşçıbaşı
dört bıçak çekip vurdular dört kişi

cinayeti kör bir kayıkçı gördü
ben gördüm kulaklarım gördü
vapur kudurdu kuduz gibi böğürdü
hiçbiriniz orada yoktunuz

demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
on üç damla gözyaşını saydım
allahına kitabına sövüp saydım
şafak nabız gibi atıyordu
sarhoştum kasımpaşa’daydım
hiçbiriniz orada yoktunuz

haliç’te bir vapuru vurdular dört kişi
polis katilleri arıyordu
deli cafer ismail tayfur ve şaşı
üzerime yüklediler bu işi
sarhoştum kasımpaşa’daydım
vapuru onlar vurdu ben vurmadım
cinayeti kör bir kayıkçı gördü

ben vursam kendimi vuracaktım

Attila İlhan

Attila İlhan, Sisler Bulvarı, s.30-31, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 18.Baskı, Şubat 2009, İstanbul

Bugün 1 kez okundu. Son okunma tarihi, 23 February 2012