Bedeni Kül Olanlar
Hekim Behçet Aysan, aslında şair demek daha doğru arkada bıraktığı onca şiire bakarak… 2 Temmuz 1993 Sivas katliamında bedeni kül olanlardan..
Belleklerden asla silinmeyecek görüntüler hala gözümün önünde canlanıyor. Otel cayır cayır yakılıyor canilerce, insanlıktan nasibini almamışlarca ve güvenlik görevlileri öylesine bakakalıyorlar.. Hangi insanlık anlayışına sığar, nasıl tarif edilebilir böyle bir durum gerçekten zorlanıyorum ifade etmekte.
“İlle kardeşlik, ille güzellik, ille halay, ille omuz omuza.” şiarıyla yola çıkanlar, sonlarının yakılarak öldürülmek olacağını nereden bilebilirlerdi ki?
Bu toplu kıyımda yaşamlarını kaybedenleri, sevgili Behçet Aysan’ın bir şiiriyle anmak istiyorum…
.
Bu Aşk, Bu Şehir, Bu Keder
1.
hoşça kal ayak izim
serseri sokaklarda
hoşça kal
kendine bir başka
gökyüzü büyüten
kardeşim
gece feneri
hoşça kal çaldığım
ıslık
söylediğim türkü
doludizgin karlarda.
hoşça kal
annemin
yüzü
hep beyaz yaşmaklı
sırı dökülmüş bir yalnız
aynada.
hoşça kal
dolunayın
altında
ıhlamur ağaçlarına
kazıdığım
şey
hoşça kal uzaklarda yanan
anızların parıltısı hoşça kal.
2.
bir gün gelecek bu gün de
bir anı olacak nasılsa
oturduğumuz bu masa
bu kum saati, bu rüzgar, bu eski komodin
bu kırık
sandalye
bu kelepir yürek
bu aşk
nasılsa.
3.
hoşça kal ayak izim
serseri sokaklarda
hoşça kal
yarım kalmış
duvar yazıları
hoşça kal
bir gün gelecek
akacak yeraltı suları
hoşça kal
yakut, bezirgan, gön
hoşça kal eski zaman
aktarları
gidiyorum
bu şehri bu yağmuru
bu düşleri
bu aşkı bu kavgayı bu kederi
size bırakarak.
.
Behçet Aysan
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012
Son Yorumlar