Enver Gökçe, Bir Alıp Bir Satıcı Gönül
“Dost dost ille kavga” diyerek belleklerimizde unutulmaz izler bırakan, toplumcu şiirin damarlarından Enver Gökçe’yi 27 yıl önce 19 Kasım’da kaybetmiştik.. Böyle değerler, kolay kolay yetişmiyor, yerleri dolduralamıyor ne yazık ki.
Gökçe’nin “Bir Alıp Bir Satıcı Gönül” şiirine yer verirken onu sevgi ve minnetarlıkla anıyorum..
BİR ALIP BİR SATICI GÖNÜL
Düştüm bir öylesi çekilmez derde,
Ne ölümü düşünürdüm, ne yaşamak korkusu,
Ne sır aradım her şeyde, ne gariplik var serde,
Ne kara sevda, ne sevmek ne sevilmek arzusu
Artık her şarkı dokunur bana bu şehirde.
Hasret nedir bilmezken o kadar
Şimdi, her an, her yerde gurbetteyim.
Çünkü daha görmediğim güzellikler var,
Öyle bir yürek koymuşlar ki içime neyleyim,
Her yere gönlümü vermeden geçemem dostlar!
Ben deli miyim bilmem mi neler ettiğimi.
Bir han köşesinde yatmayınan Kerem diyorlar,
Ne tuhaf bu insanlar derdini dökmeyinen
Çaresiz derde bulunmaz merhem diyorlar,
Ah… bir alıp satıcı gönlüm var gezer çarşı çarşı,
Başım güneşe düşmüş yanmayı öğrenir.
Nolur böyle duradursun cama güneşe karşı,
Gönül her yerde bir kardeşim güzel her yerde bir
Enver GÖKÇE
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 11 February 2012
Zorlu ve mücadele ile geçen bir yaşamın ardından bize ve bizden sonrasına bıraktığı şiirleri ve çalışmalarıyla Enver Gökçe’yi ,ben, geçen seneye kadar bilmiyordum.Geçen sene bir arkadaşım verdi kitabını ve öyle tanıdım Enver Gökçe’yi.Geç de olsa iyi ki tanıdım diyor ve son sözleri Enver Gökçe’ye bırakırken sana da çok teşekkür ediyorum olhayat.Bize anımsattığın Enver Gökçe ve yayımladığın güzel şiiri için…
Kardeşlik Acıları
yıllar var ki sizleri düşünüyorum :
yanan şehirlerim,
düşmana ekmek veren tarlalarım
teknelerim, ocaklarım, öğretmenlerim!
ve sizleri :
caddeler, tarlalar, fakülteler,
nehir boyları, şehirler, ordular
aşklarım, hünerlerim, sefaletlerim!
ellerime ateş düştü
yüreğime, gövdeme, kollarıma.
biliyorum ey demokrasi!
bütün şairlerin ölür
barikatların susar
ve yanar da limanların, iskelelerin
zafer gülleri sensiz açmaz
böyle bir macerada.
kardeş, kardeş!
alkış tutan ellerini kesmedim,
tanklarımla tarhlarını ezmedim.
ben kendi halimle müthiş kişi
ben sevici sert ve delişmen…
ve hürlük kardeşlik çırasını
kendi hissemce götüren insan.
biliyorum bu dünyada
gökyüzü ve denizyüzü
cümle çiçek ve cümle yemişler vardır
biliyorum bu dünyada
yalnız ve “yalnız insanlar
yani kardeşler vardır.”
beni şehir şehir beni,
beni köy kent beni
beni usul, beni yolca götür
kardeşlik treni!
ağır yaralılar taşıyorum
incinmesin kollarım, ayaklarım, ellerim
işıltılı gündüzlere gitmeliyim
acılar, darağaçları, kelepçe demirleri!
bayram şenliklerine,
demokrasi şenliklerine gitmeliyim
uğruna şiir yazılan, döğüşülen, ölünen insanlar!
yeter değil bana
zaferlerin,
yıllardır gece hücumlarına
sokak savaşlarına katlandığım.
Enver GÖKÇE
Enver Gökçe’ye dair sevgin,duygudaş olduğumuzun bir göstergesi dulsinyam.
Ben,sizin gibi insanları tanıdıkça daha mutlu hissediyorum kendimi.
Enver Gökçe’nin paylaştığın şiiri de çok güzel gerçekten.
Teşekkür ediyorum sevgili dulsinyam.
Sevgiyle,sağlıcakla ve dostlukla kal…
Yaşadığı zamanlarda “Bizim varlığımız aslında önemsizdi, küçüktü, ama doğruydu” diyen Enver Gökçe’yi anarak tüm büyük ustalarımıza selam göndermek sevgi ve minnetle anmak tek yapabildiğimiz…
Onun dediği gibi Hayatı tüm yönleriyle severken,
İyilik kötülükleriyle, pisliğiyle, sevgisizliğiyle… yinede inadına …severken onun dizeleriyle bitireyim…
GELMEYEN BAHAR
Gel kardeşim, gel beri
Hey kurt hey kuş hey börtü böcek
Ah gidenler gelir mi geri
Açar mı bugun dört bahardır kanayan çicek
Demek
Daha bizim yaşımızda
İnsanlar ölecek.
Ustaları her anımsayış,onların yaşadığının bir kanıtıdır aslında.
Onlar eserleriyle hala aramızdalar…
Teşekkür ediyorum Nihal,ustaları yeni kuşaklara tanıtacak sizin gibi vefalı insanlara ihtiyaç var.
Sevgilerle..