olhayat

Kıta(1)
Kizb ile ülfeti sevmem asla
Olsa ger dolma yalancı yutamam.
Nâtüvânım o kadar açlıktan,
Ramazan kaçsa bir ayda tutamam.

Kizb: yalan
Ülfet: konuşma
Nâtüvân: güçsüz, zayıf

Kıta(2)
Elinde yok adalet, olsa da sen kim, adalet kim?
Görürsen nerde bir maznun, kabahat sendedir dersin,
Polisler üstüme saldırdı, ben bir sille aşkettim,
Be mustantık efendi söyle sen olsan ne bok yersin?

“Bırak böyle hiciv yazmayı!” diyen birine cevaben:
Kıta(3)
Pek kolaylıkla tabiat değişir zannetme;
Ey bana târik-i hicvolmayı tavsiyye eden.
Güvenirsen götüne gel ikimiz and içelim:
Sen bırak ibneliği, terk edeyim hicvi de ben!

Kıta(4)
Vakt-i istibdadda söz söylemek memnu idi;
Ağlatırdı ağzını açsan hükûmet mânanı!
Devr-i hürriyetteyiz şimdi, değişti kaide,
Söyletirler evvela, sonra sikerler ananı!

Kıta(5)
Her gelen zulm ile icrâ-yi hükûmet eyler,
Gösterin âdil olan var ise bir danesini.
Ben tenezzül edemem varsın eşekler siksin,
Şama vali olanın Hinde kadar annesini.

Mısır’a kaçtıktan sonra mallarına konulan haciz yüzünden söylediği kıtası:
Kıta(6)
Koçan şeklinde hıfzettim,götürdüm mıs’ra birlikte,
Gıyaben haczedin kim tâlibi kumdan daha çoktur!
Teeddüb eylerim amma efendim, doğrusu lafın,
Sikimden gayrı bende hacze layık mâmelek yoktur!

Teeddüb: utanma, çekinme
Mâmelek: malvarlığı

Kıta(7)
Bir zaman gavga-yı hürriyet için geçtik öne,
Şimdi kartalmış hıyar âsâ dikildik arkaya!
Önde gençler, maslahatler hep temiz ellerdedir,
Biz tekaütlükle pîr olduk, çekildik arkaya!

Tekaütlük: emeklilik
Maslahatler: önemli işler, meseleler

(1)Bütün Eşref, s.24, Derleyen: F.Uzun, İnkılap ve Aka Kitapevleri, 1964, İstanbul
(2)A.g.e., s.28
(3)A.g.e., s.28
(4)A.g.s., s.40
(5)A.g.e., s.62
(6)A.g.e., s.64
(7)A.g.e., s.64

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 19 May 2012