olhayat

önsözüm
sonsözüm

sevmek zorunda değilim elbette herkesi
herkes beni sevsin diyecek denli de aptal değilim elbet
ama işte önsözüm de sonsözüm de şu benim
düşmanımın ölmesini istiyorsam kahrolayım

seviyorum – yaprakta güneşin damar damar dolaşmasını
seviyorum – ipekte yünde pamukta ketende insan sıcaklığını
seviyorum – koygun aklığını sıcacık sütün
zeytinin kara yeşil yemyeşil bereketini
ekmeğin kokusunu
saldırgan morunu incirin
ve denizin o çok bilmiş mavisini seviyorum
ipekler içinde tiril tiril güzelliğini insan etinin
inanın ki seviyorum

o yakamoz var ya o sıcak denizlerde
o karanlık mavide
o saydam karanlıkta
o çarpıcı yakamoz
yakamozu var ya insan etinin – o karanlık sularda

inanın ki istemiyorum
hiç kimsenin yoksun kalmasını bunlardan
o çocuğun sevincinden
o kadının yürek yakan güzelliğinden
düşmanımın bile yoksun kalmasını istemiyorum

şu güzelim ağacı görmeden geçecek
o tansıklar yaratan makineye dudak bükecek
şu pamuk bulutlu haziran göklerine
bir mutsuz âdemi
neyleyim ben a dostlar

temmuzun ısıran sıcaklığını
evet ama hep birlikte
incirin çıtır çıtır balını
evet ama hep birlikte
gün doğarken gün batarken denize
evet ama hep birlikte
bayılırım yağmurda yürür gibi konuşarak sevişmeye
bayılırım fırtınaya – fırtınada öpüşmeye
öfkedeki güzelliği ben nasıl yaşayayım
kendi başıma?

açlık olsun düşmanımız
yenelim
zorba olsun düşmanımız
yenelim
gülelim elele
şu görünen yıldızların altında

pek de güzel günler görerek
geldiğimi söyleyemem bugünlere
söylersem yalan olur
güçleri yetseydi eğer
bir bardak suda boğacaklardı
şu kimsesiz canımı
derimden davul yapıp çalacaklardı
ölsün istemem düşmanım bile
görsün isterim utkumu – evrensel başarmışlığımı
gücümü haklılığımı
görsün anlasın isterim
kan ve zulüm üstünde oturmadığını
uğruna can koyduğum günlerin

dostlar
anlayın beni
lâcivert gecemizi çizip duran
o şimşekleri
olumluyla olumsuz
verir bize
nice devlet göçüp gider
yıkılır hükümetler
olumluyla olumsuz verir bize
sonrasızlığın güzelliğini
ölülerdir anlamayan bu gerçeği
bu gerçeği yadsıyanlar
ölülerdir dostlarım

sevmenin eytişimi
özlemenin eytişimi
sevinmenin mutluluğun sevişmenin
nefretin eytişimi

daha biz nelerin neresindeyiz
üç boyutun çemberinde
daha neyiz ki biz

Hasan Hüseyin Korkmazgil
hasan hüseyin, tohumlar tuz içinde(BÜTÜN ŞİİRLERİ 15), Basıma Hazırlayan: Azime Korkmazgil, Bilgi Yayınevi, Birinci Basım, Nisan 1998, Ankara

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 22 May 2012