olhayat

“15-16 Haziran”a Dair Öndeyiş / Murat Özhan

15-16 Haziran 1970 eylemleri, Türkiye tarihinde emekçiler açısından hiç şüphesiz önemli olaylar. Önemli; zira ilkleri barındırıyor ve hâlâ aşılamamıştır. Emekçilerin direniş, dayanışma ve mücadele ruhunu taçlandıran simgesel tarihlerdir bunlar. Kaldı ki, emekçiler ve onların mücadele geleneği söz konusu oldu mu yahut emek tarihine dair bir açıklama yapılırken, bir örnek verilirken bu tarihlere atıfta bulunulması bundandır.

15-16 Haziran, işçilerin, sendika seçme özgürlüklerini kısıtlayan yasalara karşı tepkilerini birleşik halde, Büyük Yürüyüş ile ortaya koydukları bir direniştir. Toplumsal yaşamdaki bu büyük ve hafızalardan silinmeyecek eylemlerin edebiyattaki yansımaları da olacaktı elbette. Kemal Özer’in şiiriyle, bu tarihsel olayları bir de sanatın gözüyle görelim.

“15-16 Haziran” ruhunu yaratanlara selam olsun!

16 Haziran Akşamının Şiiri*

Hâlâ durur o akşam, belleklerinde,
mayalanır durur, birlikte bakmanın derinliğiyle,
önüne geçilmez coşkusuyla, birlikte yürümenin,
bir ağızdan söylemenin güzelliğiyle bir şarkıyı,
birlikte sahip çıkmanın bir öfkeye
bir hesabı birlikte ödetmenin
“düşen kalır, bırakın ağlamayı”
demenin kutsal ve hüzünlü aleviyle
yaşayıp durur o haziran akşamı.

Birlikte baktılar her şeye,
tek tek bakınca göremedikleri,
içine giremedikleri evlere baktılar,
bir yabancı gibi sığındıkları parklara,
bir ucundan geçip de yalnızlık çektikleri
koca koca alanlara,
tutamadıkları inceliklere baktılar
ellerinin nasırıyla,
kaçırılan değerlere baktılar, korunan bankalara.

Önlerine çıkarılan parmaklıklar
demirden değildi artık,
kendi sesleriyle konuşmuyorlardı
ağızlar karşılarında,
ve yerlerinde başka bir şey
dikilip duruyordu engellerin.
Yani korunan ve kaçırılan neyse
oydu yollarını tıkayan da,
üstlerine çeviren de oydu namluları.

Apaçık gördüler kim neyin hizmetinde,
gördüler kendi eğittikleri demir
düşman edilmiş ellerinin emeğine,
suyuna ter kattıkları çeliğin
gördüler çevrildiğini göğüslerine.
Ürettiği ne varsa, daha özgür,
daha yoğun, daha anlamlı yaşamak için,
esirgendiğini gördüler insandan
ve kavgasız elde edilemeyeceğini hiçbir şeyin.

Birlikte yaratılanı birlikte devşirip
evlerine dönenlerin o haziran akşamı
her sokağa çıkışları bir gerçeği belirtir:
Yaşamın güç ve onurlu kavgasında
omuz omuza olmak verimli bir ırmak gibidir,
yeni tohumlar saçar geçtiği tarlalara,
yürekleri yeni zaferlerle doldurur.
Ve birlikte duyulacak yeni sevinçlere kadar
o haziran akşamı mayalanır durur.

Kemal Özer

*Ellerimiz Günışığı, Emek Şiirleri-2, Hazırlayanlar: Eray Canberk – Gülsüm Cengiz, Evrensel Basım Yayın, Birinci Basım, Ocak2001, İstanbul

Görsel, http://www.egitimsen.org.tr/resimler/170608_1516haziran.png

Bugün 4 kez okundu. Son okunma tarihi, 06 February 2012