Nâzım Hikmet, Ruhun
Sevgili Nâzım Hikmet’in ilk dizesi “Ruhun bir ırmaktır, gülüm” ile başlayan o çok sevdiğim “Ruhun” adlı şiirini paylaşmak istedim. Şiirin, bu ilk dizesi bile başlı başına bir şiir olmaya aday..
Ruhun
Ruhun bir ırmaktır, gülüm,
akar yukarda dağların arasında,
dağların arasından ovaya doğru,
ovaya doğru, ovaya kavuşamadan bir türlü,
bir türlü kavuşamadan uykusuna söğütlerin,
geniş köprü gözlerinin rahatlığına,
sazlıklara, yeşil başlı ördeklere,
düzlüklerin yumuşak kederine kavuşamadan,
kavuşamadan ayışığındaki buğday tarlalarına,
ovaya doğru akar,
akar yukarıda dağların arasından,
bir yığılan bir dağılan bulutları sürükleyip,
geceleri iri iri yıldızları taşıyarak,
dağbaşı yıldızlarını,
mavi güneşlerini de dağbaşı karlarının,
akar köpüklene köpüklene,
dibinde ak taşları kara taşlara karıştırıp,
akar akıntıya karşı yüzen balıklarıyla,
dönemeçlerde kuşkulu,
uçurumlara düşüp şahlanarak,
kendi uğultusuyla deli divane
akar yukarda dağların arasından,
dağların arasından ovaya doğru,
ovaya doğru, ovayı kovalayıp
ovaya kavuşamadan bir türlü.
Nâzım Hikmet
Kislovodsk, 3 Şubat 1960
Nâzım Hikmet, Bütün Şiirleri, {Son Şiirleri (Şiirler 7 kitabında)}, Yapı Kredi Yayınları, 5.Baskı, İstanbul, Mart 2009
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 31 July 2010



Kislovodsk, Rusya’daymış ama anlatım sanki hapis yatan birinin rüyasında ya da düşlerinde ruhuyla,bütün hücreleriyle yeryüzünün her köşesini yalaması gibi