olhayat

Nâzım Hikmet’in “Taranta Babu’ya Mektuplar” adlı on üç mektuptan oluşan bu şiir-düzyazı karışımı metinlerinin beşincisi…

—

TARANTA – BABU’YA

BEŞİNCİ MEKTUP

Görmek

işitmek

duymak

düşünmek

ve konuşmak

koşmak alabildiğine

başı dolu

başı boş

koş-

-mak…

Hehehey TARANTA – BABU

hehehey

yaşamak ne güzel şey

anasını sattığımın

yaşamak ne güzel şey..

Düşün beni

kollarım, senin üç çocuk doğurmuş

geniş kalçalarındayken…

Düşün sıcak…

Düşün kara bir taşa damlıyan

çırılçıplak

bir su sesini…

İstediğin yemişin

rengini, etini, adını düşün…

Gözdeki tadını düşün

kıpkırmızı güneşin

yemyeşil otun

ve koskocaman

masmavi bir çiçek gibi açan

ay ışığının…

Düşün TARANTA – BABU!

İnsanoğlunun yüreği

kafası

kolu

yedi kat yerin altından

çekip çıkarıp

öyle ateş gözlü çelik allahlar yaratmış ki

kara toprağı bir yumrukta yere serebilir,

yılda bir veren nar

bin verebilir.

Ve dünya öyle büyük,

öyle güzel

öyle sonsuz ki deniz kıyıları

her gece hepimiz

yan yana uzanıp yaldızlı kumlara

yıldızlı suların

türküsünü dinleyebiliriz…

Yaşamak ne güzel şey

TARANTA – BABU

yaşamak ne güzel şey…

Anlıyarak bir usta kitap gibi

bir sevda şarkısı gibi duyup

bir çocuk gibi şaşarak

YAŞAMAK…

Yaşamak:

birer birer

ve hep beraber

ipekli bir kumaş dokur gibi…

Hep bir ağızdan

sevinçli bir destan

okur gibi

YAŞAMAK..

. . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . .

YAŞAMAK..

Ne acayip iştir ki

bu ne mene gidiştir ki TARANTA – BABU

bugün bu

“bu inanılmıyacak kadar güzel”

bu anlatılamıyacak kadar sevinçli şey:

böyle zor

bu kadar

dar

böyle kanlı

bu denlü kepaze…

Nâzım Hikmet

Nâzım Hikmet, Bütün Şiirleri, {Benerci Kendini Niçin Öldürdü? (Şiirler 2), Taranta Babu’ya Mektuplar}, s.448-450, Yapı Kredi Yayınları, 5.Baskı, İstanbul, Mart 2009

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 09 September 2010