olhayat

Döneminin karanlık, karamsar, baskıcı koşullarına rağmen şiirlerinde aydınlanma, umut ve sevgiyi işleyen Tevfik Fikret’in “Son Nağme” şiirini yayımlıyorum.

Şiirin sadeleştirilmesi işi, hasbelkader  bana ait. Onu sevgi ve minnettarlıkla anıyorum.

Son Şarkı

Körpe istekli bir çocuk inadıyla
Şu atılmış, kırık sazımdan
Bir şarkı istedin… Peki, dinle:

Dinle ruhun kırık telini,
Dinle şu yaralı ruhun sızıltısını;
Fakat incinme tasalı olmamdan.

Suskun nabzının atması bir derenin
Sonbaharın inilti dolu o boşluğunda
Ne kadar hüzünlü yansırsa korunun,

Aynı incelikle, hasret çeken ve şaşkın
Duyulur şimdi, bir suskun inleme
Şiirimin anlattıklarının titreyişlerinde.

Nerede o önceki hep uyanık isteğim,
Nerede o heves ezgileri?
Şimdi düşüncelerin ölü uykusuyum…

Söyle, ey istekli körpe, gerçek
Sanıyor muydun sevinecek
Ölü bir telde bir hayat türküsü?

Tevfik Fikret
Bugünün diliyle: A.Murat Özhan

***

Son Nağme*

Nev-emel bir çocuk inâdiyle
Şu atılmış, kırık rübâbımdan
Bir sürûd istedin… Peki, dinle:

Dinle târ-ı şikeste-i rûhu,
Dinle şekvâ-yı rûh-ı mecrûhunu;
Fakat incinme iktirâbımdan.

Darabân-ı sukûtu bir derenin
Cevf-i pür-nâliş-i hazânında
Ne hazîn aksederse meşcerenin,

Aynı rikkatle, hâsir ü mebhût,
Duyulur şimdi bir enîn-i sukût
Şi’rimin lerziş-i beyânında.

Nerde evvelki şevk-i bî-dârım,
Nerde evvelki nâğme-i hevesât?
Şimdi bir mürde-hâb-ı efkârım…

Söyle, ey tıfl-ı pür-emel, gerçek
Sanıyor muydun ihtizâz edecek
Ölü bir telde bir sürûd-ı hayât?

Tevfik Fikret

Hisar: 22 Ağustos 1316
Servet-i Fünûn, 24 Ağustos 1316, Y.10, C.20, S.495, s.3

*Tevfik Fikret, Bütün Şiirleri, s.451-452, Hazırlayanlar: Prof. Dr. İsmail Parlatır – Doç. Dr. Nurullah Çetin, Türk Dil Kurumu Yayınları, İkinci Baskı, 2004, Ankara

Bugün 2 kez okundu. Son okunma tarihi, 22 May 2012