olhayat

“İnsanların çoğu başka insanlardır aslında. Düşünceleri bir başkasının düşünceleri, hayatları bir taklit, tutkuları birer alıntıdır.”
Oscar Wilde

İki

I.
Sen acı bir gülümseyişe yüklemiştin yılları
Gözlerinde tüm dışlanmışların asi yalnızlığı
İncitmeden basıyordun şiirin omuzlarına
Durmadan sana çarpıyordu kapılar.

İşte, o frekansta sevdim seni.

Kanatsız bir kuştun, hüznünü öptüm
Şiirler süzdüm yorgun bedeninden.

Üç

O büyük denize köpürüyoruz
Bir yağmur pıtırtısı sevecenliğiyle
Hangi otağı geç buyurduysa çeribaşı
gidip onu yakıyoruz
Çocuksu sevinçler oturuyor başucumuza

Sevmez miydim sanıyorsun seni
Yapışmasam hüznüne böyle usulca
Sevginin kuğu soluğuna gömerek yüzümü
Dehşetli severdim seni
intihar etsin diye kent

Sen mi suladın ayışığını
gözlerin kokuyor
Yıldızları okşuyorsun
Vals yapıyorlar karanlığımda
Hangi kitaba uzansam sana dokunuyorum
Saçlarını buluyor ellerim imgelerde
El attığım kalemler
hep seni okuyor bana

Sen mi çok seviyorsun beni
yoksa ben mi muse’yi!..

Yılmaz Yeşildağ
(Muse: Şiir esinleten tanrısal kadınlar)

Yılmaz Yeşildağ, Cinnet ve Cinayet, sf.51, 2.Baskı, Bumerang Yayınları, Nisan 2002, İstanbul

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 22 May 2012