Abbas Sayar, Can Şenliği / Murat Özhan
Yalnızlık, insan duygusunun en derindeki gerçeğidir. Yalnız olduğunu bilen ve bir başkasını arayan tek varlık insandır. Doğası gereği insan, kendi varlığını bir başkasında gerçekleştirme özlemi içinde ve doğaya “Hayır” diyerek yaşar – kendi kendini yaratan insanın bir “doğası”ndan söz etmemiz doğruysa eğer. İnsan özlemdir, kavuşmak için bir aranıştır. Bu yüzden, kendi varlığını tanır tanımaz kişi, bir eş ya da arkadaştan yoksun olduğunu anlar, yalnızlığının bilincine varır.
Octavio Paz (Yalnızlık Dolambacı kitabında, “Yalnızlığın Diyalektiği” yazısından…)
Kimsenin kimseye eyvallahı yok, hemen herkes kendi yağında kavrulmayı, yaşananlar karşısında seçenek kalmamışçasına kabullenmiş görünüyor.
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 08 September 2010
Son Yorumlar