olhayat

Gülşiir

Gece yarısı, karanlık bir bozkırda
Işıklar içinde akan bir tren kadar yalnızım
içinde onca insan, içinde dünya…
Soluk soluğa, demirden bir ırmağa mahkum
Ve bilmeyen sonsuzluk nedir,
Haklı olan kim bu kargaşada?
Ateş ve su, yaşam ve ölüm, irin ve şiir
Ucu bucağı olmayan bu çığlığın
Ortasında nasıl barışılabilir?
Anlamak isterim, hangi yasa
Bir beşikle bir darağacını
Aynı ağaçtan, ne adına var edebilir?

devamını oku…

Bugün 1 kez okundu. Son okunma tarihi, 09 February 2012

Biz insanlar,ne yazık ki yaşamımızı bir yandan geçmişin her daim “yerli yersiz” yad edilerek övülmesi ile geçirirken öte yandan da henüz gerçekleşmemiş bir gelecek tasası ile devam ettirme çabasında olduğumuzdan içinde bulunduğumuz anı kaygısızca,doyasıya değerlendiremiyoruz.Bundan ötürü, salt sanat konusuna değil sevgilerimize(sevgi sunmaklarımıza) ,yaşanan olumsuzluklara(ileriki bir zamanda nasıl olsa düzelir anlayışıyla)bile hep bir “erteleme mantığı” ile yaklaşmıyor muyuz?

devamını oku…

Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 03 February 2012