3 Haziran 63… 3 Haziran 2010…
Nâzım Hikmet’in 47. ölüm yıldönümü anısına sevgi ve minnettarlıkla…
Bugün 3 kez okundu. Son okunma tarihi, 05 February 2012
Murat ÖZHAN
Bireyci dünya görüşünü yahut “sanat için sanat” anlayışını savunanların temel tezi şu: “Ben, başkaları için değil kendim için yaşarım, kendim için yazarım. Beni diğerleri ilgilendirmez. Hem ben başkaları için yazmadığımdan, anlaşılmak gibi kaygıları da taşımam. Toplum ya da halk benim için ‘vız gelir, tırıs gider’ “ Kısaca böyle. Bu anlayışı savunanları her nedense anlamakta zorluk çekiyorum. Neden mi?Bir önceki bölümde, insanın toplumun koşullarının ürünü olduğunu vurgulamam bundandı. İnsan, istemese de toplumsal bir varlıktır. Çünkü her “ben”, ancak ve ancak “sen”le var olabilir. Bunu tersinden de söylersek her “sen”, bir “ben”le mümkündür. Dolayısıyla diyalektik açıdan, biri olmadan öteki asla var olamaz. Kadın olmazsa erkek de olmazdı. İşte “ben” ve “sen” in birliği, “biz”i meydana getirir ki en az iki kişi de bir toplumdur.
Bugün 2 kez okundu. Son okunma tarihi, 06 February 2012
Kurtuluş Yok Tek Başına / Murat ÖZHAN
Merhaba nehiro,
Bugün 0 kez okundu. Son okunma tarihi, 03 February 2012
Son Yorumlar